|
konuskan
|
 |
« : 07 Mayıs 2008, 21:54:01 » |
|
………Niye herkes bu kadar bu kadar mutsuz , bu kadar endişeli ?
……… Niye bu kadar çok düşünüyoruz yarınımızı…?? .....En güzeli akışına bırakmak değil midir hayatı? Anı yaşamak …tadına varmak bunun….
Kapılmışız yaşamın , sorumlulukların ciddiyetine …. bu yolda kendimizi bile kaybetmişiz.. Mutlu olmayı unutmuşuz biz .Bu kavramın anlamını dahi ....
…… İş işten geçti mantığıyla bakmışız olaylara . ‘’ Her şey ters gitti daha ne olsun ‘’ demişiz her seferinde.
Hiç dememişiz ki ; ‘’ Mutluluk avuçlarımın içinde onu çıkarmalı huzur bulmalıyım. ‘’ Hiç dememişiz mutluluk bizim elimizde hep beklemişiz o gelsin diye…
……Oysa bıraksak kendimizi …. düşünmeden ne olacağım demeden......
….Yaşayan ölü olmasak , at gözlüğüyle bakmasak hayata . Sınırları zorlasak…..
Ciddiyetin, sorumluluğun, bunların üzerimizde yaratığı stresin sınırlarını zorlasak…
…Denesek en azından . Kaybedecek bir şeyimiz yok. Kaybetmişiz zaten bugüne kadar... Ertelemişiz mutluluklarımızı….
…. Hatırlıyor muyuz en son hangi sebeple sevinçten ağlamıştık , en son hangi olay bizi mutluluğun doruğuna çıkarmıştı ? Cevabı yok bu soruların hatırlamıyoruz çünkü.
Bilmiyoruz neye ne kadar sevindiğimizi , en son neyin bizi mutlu ettiğini….
….Ama hala geç değil . Bu soruların cevabı kendi içimizde , mutluluğu arzulayan ruhumuzun yanı başında . Bıkmadan usanmadan keşfedilmeyi bekliyorlar…
….Yaşananları , hayal kırıklıklarımızı , ertelediklerimizi geride bırakıp ardımıza hiç bakmadan mutluluğu keşfetmenin tam vakti şimdi .. Hiçbir şey için geç değil . Bir kez olsun sırf kendimizi düşünerek bir şey yapalım ; ‘’ kim ne der , bunun sonu ne olur ‘’ diye düşünmeden…
…. Bu kez pişmanlık , gözyaşı , huzursuzluk olmayacak . Daha önce denemediğimiz bir şeyi deneyeceğiz .
Yeni umutlarla yol alacağız . Oyunun senaryosunu biz yazıcaz ; sonuna da mutluluk imzamızı atıcaz……….. . Tesekkur Listesi Bos.
|